Zeven liedjes voor Johnny
In de Utrechtse Stadsschouwburg zag ik onlangs de voorstelling Seven songs for Johnny, van de acteur/muzikant Viktor Griffioen. Hij gaf een geheel eigen, persoonlijke en energieke draai aan de levensloop van Johnny Cash.
Vooraf was ik een beetje sceptisch, zoals ik altijd ben als het een muziekvoorstelling betreft waarbij een andere muzikant centraal staat. Uiteindelijk kan een dergelijke show nooit tippen aan de oorspronkelijke artiest. Ook in dit geval was dat niet het geval, maar de voorstelling van Victor Griffioen was welzeker de moeite waard.
‘Geen Man in Black (Griffioen droeg een koddig hansopje) vanavond, geen religie (‘ik ben atheïst’) en geen liedjes van Johnny Cash,’ zo begon Griffioen de voorstelling. Bij de laatste opmerking leek een zucht van teleurstelling door de zaal te gaan. Maar juist dat pakte heel goed uit. Op virtuoze wijze verweef Griffioen anekdotes uit het leven van Cash met persoonlijke ontboezemingen, o.a. over vrouwen, drank, drugs en een afgebroken vingertopje. Of hij voortdurend de waarheid vertelde, is twijfelachtig. Maar hij zei het zelf al: ‘Never let the truth get in the way of a good story’.
‘Geen Man in Black (Griffioen droeg een koddig hansopje) vanavond, geen religie (‘ik ben atheïst’) en geen liedjes van Johnny Cash,’ zo begon Griffioen de voorstelling. Bij de laatste opmerking leek een zucht van teleurstelling door de zaal te gaan. Maar juist dat pakte heel goed uit. Op virtuoze wijze verweef Griffioen anekdotes uit het leven van Cash met persoonlijke ontboezemingen, o.a. over vrouwen, drank, drugs en een afgebroken vingertopje. Of hij voortdurend de waarheid vertelde, is twijfelachtig. Maar hij zei het zelf al: ‘Never let the truth get in the way of a good story’.
