woensdag 20 mei 2026

Cuby


In een uithoek van Nederland ligt een van de leukste musea van het land: het C+B Museum. Terecht dat in het Drentse Grolloo voor deze plek is gekozen, want de voormalige boerderij was ooit de woning en oefenruimte voor Harry (Cuby) Muskee en band.


De ontvangst in het Drentse blues-dorp is toepasselijk, met de tekst ‘Welcome to the blues village Grolloo’, onder het blauwe bord met de dorpsnaam. Alsof je een groezelig blues-stadje ergens in het zuiden van de VS binnenrijdt. De koeien, paarden en het blakend groene weiland direct naast het bord helpen je snel uit die droom. Nee, geen katoenvelden hier.

Aanvankelijk werd bluesman pur sang Harry Muskee gegrepen door de jazz, zo leert de expo ons. Maar vanaf het moment dat hij John Lee Hooker voor het eerst hoorde, stond zijn leven in het teken van de blues. Al luisterde hij ook veel naar klassiek (Mozart) en fado (Cristina Branco). Via luisterfragmenten, filmopnames, brieven, ansichtkaarten en schoolrapporten (niet zo best) wordt in de voormalige boerderij het leven van de in 2011 overleden blueszanger ontvouwd.

Speciale aandacht is er voor de reizen die hij met zijn band The Blizzards door Europa maakte, midden jaren 60. Zo waren er trips naar Italië, maar ook naar de voormalige DDR en het toenmalige Tsjechoslowakije, best bijzonder in die tijd. Overmatig drugsgebruik van gitarist Eelco Gelling en (uiteraard) pianist Herman Brood zorgde niet zelden voor strubbelingen binnen de band én aan de grens. Brood palmde de grensbewakers dan in met zijn seksboekjes.

Regelmatig ging een concert niet door omdat bandleden zich versliepen. Ook een optreden in de VS werd op het laatste moment geannuleerd. Wederom iets met de buitensporige drugsinname van Brood, ontstemde bandleden en Muskee die er geen zin meer in had. Die bleef sowieso liever in Drenthe, want: ‘De mooiste reis is de terugreis.’

Jaren later reisde hij wel naar de bakermat van de blues, het zuiden van de VS, samen met Omroep Drenthe die de reis filmde. Muskee is er helemaal op zijn plek als hij langs een verlaten spoorweg in de buurt van Clarksdale een weemoedig deuntje speelt op zijn mondharmonica.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten