Utrecht bruist van de nieuwe muziek. Het was weer een jaar vol nieuwe albums, singles en ep’s van eigen bodem. Een greep uit het vat vol lokaal talent.

1. The Yearlings – After all the party years 

Nog een Utrechtse band (na Walker Diver) die al enige jaren aan de weg timmert. Al meer dan twee decennia grossiert The Yearlings in uitgebalanceerde, weemoedige americana met mooie samenzang. ‘2024 is meer dan we aankunnen, maar ‘After All The Party Years’ is een album waarmee we verder kunnen, met onze rug recht en minder naïef,’ zegt de band. De eerste single Medicine Ball gaat over de nacht dat Joe Biden de verkiezing won, vier jaar geleden. Dat waren nog eens tijden …

Drie vragen aan Olaf Koeneman, zanger/gitarist/tekstschrijver bij The Yearlings: 

Is dit jullie meest politiek getinte album?

‘Ja, maar ik zie ons niet als een politieke band. We schrijven over wat we meemaken en wat ons raakt. Grote politieke omwentelingen zijn daar nu eenmaal een prominent onderdeel van geworden.’

After all the party years is wel een schrijnende albumtitel, na de winst van Trump …

‘Inderdaad. Het reflecteert de tijden. Ik zie meer releases met dit soort sombere titels verschijnen. ‘Party on!’ zou gewoon een immorele titel zijn, toch? Al is het meest schrijnende dat voor veel mensen ‘Party on!’ een passendere titel zou zijn in het kader van Trumps winst.

Vind je dat muzikanten zich meer moeten uitspeken over maatschappelijke kwesties?

‘Nee hoor. Ik vind dat elke artiest moet proberen om mooie, betekenisvolle dingen te maken. Er zijn veel manieren waarop je dat kunt doen. Het kan ook helpen om je kop binnen je bubbel te houden en een hele plaat te maken over lieve mensen.’

No satisfaction

Keith bewonderde zijn gitaarspel, Mick was jaloers op zijn vele vriendinnen. Het tweetal zal frontman Brian Jones een paar jaar later in alles overvleugelen.

Begin jaren 60 staat Brian Jones aan de basis van de toekomstige grootste rock ‘n roll band ter wereld: The Rolling Stones. Jones bepaalt de muzikale koers, regelt de eerste optredens en krijgt de meeste fanmail.

Met de komst van manager Andrew Loog Oldham verandert alles. Oldman schuift Richards en Jagger naar voren als bandleiders. Vanaf nu wordt de muziek geschreven door het duo. Meer pop en minder blues, zo moet het worden. Tot grote onvrede van bluesman pur sang Brian Jones. Maar het succes komt snel.

Dennis van Aarssen: ‘Bigband is tijdloos’

Hij stond op het punt om er de brui aan te geven, maar gaf zichzelf nog één kans: deelname aan The Voice of Holland. Als crooner verovert Dennis van Aarssen nu de wereld. ‘Die muziek swingt natuurlijk als een jekko!’

Het zaadje voor zijn toch wel opmerkelijke liefde voor Amerikaanse swing en bigband werd geplant in de auto van zijn ouders. Die zetten de cd Swing When You’re Winning op, waarop de Britse popzanger Robbie Williams klassiekers als My Way en Mr. Bojangles ten gehore brengt. ‘Ik werd spontaan verliefd op die muziek,’ vertelt Dennis van Aarssen. Nu, op zijn dertigste, wordt de in Dordrecht geboren zanger wel de Nederlandse Frank Sinatra genoemd. Hij won twee Edisons en treedt wereldwijd op. In TivoliVredenburg luidt hij met de feestdagen in met zijn eigen bigband, waarmee hij covers van bekende kerstliedjes speelt en nummers van zijn eigen kerstalbum Christmas When You’re Here.

Foto: Eddy Westveer

Wat sprak je als kind zo aan in die muziek?

‘Het was vooral het waanzinnige orkest waarmee Robbie Williams op het podium stond. Op de livebeelden zag je het publiek, netjes gekleed en opgemaakt, dat keurig aan tafeltjes zat te luisteren. Dat vond ik gaaf. En die muziek swingt natuurlijk als een jekko! Pas later kwam ik erachter dat de nummers die Williams met zoveel bravoure zong, zijn geschreven door anderen, zoals Frank Sinatra en Sammy Davis Jr. Ik ben me in hun muziek gaan verdiepen. Sinatra’s manier van zingen is magisch en ongeëvenaard. Hij dwingt je om te luisteren.’

Creatieve chaos

Zelf ervaren hoe het is om ADHD te hebben. Dat kan bij De Grote ADHD Experivaganza van Thomas van Luyn. ‘Hoe groter en overweldigender iets wordt, hoe beter ik kan focussen.’

Duizendpoot Thomas van Luyn is cabaretier, acteur, muzikant, televisieprogrammamaker, schrijver en columnist. Bekend werd hij door zijn imitaties in het tv-programma Kopspijkers. Met Mike Boddé maakte hij de hilarische Mike & Thomas show. Ook is Van Luyn al jarenlang vaste columnist bij de Volkskrant. Geestig beschrijft hij hier zijn gestoei met de dagelijkse beslommeringen.

Je houdt niet echt van interviews he, las ik in een van die columns …

‘Klopt. Ik doe alleen publiciteit als ik ga optreden in het theater. Omdat ik nogal een flapuit ben, ben ik in interviews vaak te eerlijk. Als ik dan later al die dingen teruglees … Aan mijn stem hoor je niet of ik een kwinkslag maak. Ik hou meer van geschreven interviews. Dan kan ik langer nadenken over een formulering.’

Sef On Stage (II)

In een eerdere aflevering van On Stage was rapper Sef te gast met zijn formatie IJsland. Vanavond mag hij zelf zijn favoriete muziekavond samenstellen.

‘Een beetje oncomfortabel en awkard,’ zo omschrijft gastvrouw Froukje de muziek van IJsland. En het is inderdaad niet alledaags wat rapper Sef, Abel (van punkband Hang Youth) en de Antwerpse producer Faisal Chatar laten horen bij On Stage. Gehuld in winterse kleding knalt het drietal hun ontregelende beats en vinnige raps door de Grote Zaal van TivoliVredenburg. ‘Ik hou van hun vibe. Het is hard, het is vet,’ zegt Froukje na afloop tegen een lichtelijk verbouwereerde presentatrice Nadia Moussaid.

Foto: Frank Ruiter

De bandnaam IJsland is geen verwijzing naar de noordelijke eilandstaat, maar refereert aan het kille (politieke) klimaat in Nederland. Op het gelijknamige album, met op de cover een zwarte en een witte schorpioen die elkaar in de staart bijten, windt het rapduo er geen doekjes om: ‘Dit is IJsland, voor de helft weiland, ijskoude ziel, alles glimt, Philipp Pleinland. En als het zes uur is, gaat de deur dicht, want met afgesloten grenzen dan gourmet je toch het lekkerst.’

Muzikale polyglot

Deze maand wordt Nana Mouskouri, de Griekse zangeres met als handelsmerk de zwarte hoornen bril, 90 jaar.

Na een optreden van Edith Piaf in Parijs twijfelt Nana Mouskouri of ze nog wel langer het podium op wil. Huilend loopt ze de Olympia uit, hier kan ze toch nooit aan tippen? En eerlijk is eerlijk: Mouskouri ontbeert de expressieve klasse van de Franse chansonnière. Maar de op Kreta (Chania) geboren zangeres met de zoetgevooisde stem wordt in Frankrijk een bijna even grote ster als Piaf.

Met de schlager Weiße Rosen aus Athen breekt Nana Mouskouri begin jaren 60 door in Duitsland. De beelden van toen tonen een ietwat tuttige, timide en mollige zangeres. Wanneer de Griekse besluit om het toch te gaan proberen in Frankrijk, kiest ze voor een make-over. In korte tijd valt ze tien kilo af en haar uiterlijk (bril en kapsel) wordt gerestyled. Zo ontstaat de Nana Mouskouri zoals we die tot de dag van vandaag kennen.

Perfecte kweekvijver

Het belang van de lokale omroep moet niet onderschat worden. Veel presentatoren zijn er hun carrière begonnen. In NOS 50 jaar Lokale Omroep komen enkele van hen aan het woord. Ook vertelt oud-radiopresentator Sjors Fröhlich (nu burgemeester) over de rol van de lokale media bij het controleren van de macht.

Ben jij ook bij de lokale omroep begonnen?

‘Ik ging als 12-jarige al bij de NCRV aan de slag. Voor die tijd was er nog geen lokale omroep. Wel heb ik bij een piratenzender gewerkt, dat is vergelijkbaar. Mensen konden er ook verzoekplaatjes aanvragen, er werd verslag gedaan van de plaatselijke feestweek en we volgden lokale sportwedstrijden. Op zaterdag ging ik met een cassetterecorder naar de sporthal om een volleybalwedstrijd te verslaan. Jaren later, in 1996, was ik radioverslaggever bij de volleybalfinale van Oranje op de Olympische Spelen in Atlanta. Dus ook voor mij is daar het zaadje is geplant.’

Veel omroepmedewerkers hebben hun eerste meters gemaakt in de lokale journalistiek …

‘Ja, bij de lokale omroep kun je dingen uitproberen en foutjes maken die je op landelijk niveau liever niet maakt. Al moet het streven natuurlijk zijn om ook daar professioneel en journalistiek te werk te gaan. Als beginnend radio- of tv-maker is het belangrijk om jezelf uit te vinden. Welke dingen werken wel en welke niet? De lokale omroep is de perfecte kweekvijver voor journalistiek talent. Voor de nationale media is het dan ook van groot belang dat lokale omroepen blijven bestaan.’