Bedreigd RASA viert toch feestje 

Als het aan de adviescommissie voor cultuur ligt, krijgt het jubilerende RASA geen subsidie. Een domper op de feestvreugde, maar directeur De Bruijn geeft niet op.  

"We gaan het zeker vieren," zegt directeur Tamara de Bruijn. "De verhalen van bezoekers, artiesten en partners uit de stad voeden onze energie om de toekomst van RASA te waarborgen en de Utrechtse politiek te overtuigen. Er zijn al meer dan 4.500 steunbetuigingen voor onze online petitie!"

En de voorbereidingen voor het feest waren nog zo voortvarend van start gegaan: zo is aan (oud-)medewerkers, artiesten, bezoekers en journalisten gevraagd een favoriet RASA moment te kiezen uit de afgelopen 45 jaar. Uit dat overzicht, te vinden op de website van RASA en op de Facebookpagina, blijkt hoe de programmering is veranderd door de jaren heen: Van The Talking Heads (!), punk en maatschappijkritische pop (de formatie Bots) uit de jaren zeventig tot de cocktail van culturen in het muziekaanbod van nu. Na een start als debatcentrum begint RASA in de jaren tachtig met het organiseren van buitenfestivals voor immigranten, vooral gericht op Turkije en Marokko. In de jaren die volgen wordt de aandacht verlegd naar o.a. Afrikaanse muziek, Indiase muziek, flamenco en muziek uit Oost-Europa.

Tim Treffers gaat uit van eigen kracht

'Never Trust A Man In A Fur Coat', zo luidt de wat aparte titel van het debuutalbum van Tim Treffers, een jonge Utrechtse muzikant die teruggrijpt naar de funk en soul uit de jaren 70.

"Voor mij is de muziek uit die periode het meest tijdloos: die oude orgeltjes, de koortjes, de mooie

melodieën." De 27-jarige Treffers luistert dan ook het liefst naar muzikanten als Carole King, Elton John, Billy Joel en Steely Dan. De status van deze artiesten heeft hij nog niet, maar daar wordt aan gewerkt: "Het is mijn droom om een professioneel muzikantenbestaan op te bouwen." Treffers hoopt dat voor elkaar te krijgen zonder hulp van een of andere talentenjacht: "Het stoort me een beetje dat je tegenwoordig alleen nog maar bekend kunt worden via Giel Bielen of Idols. Vroeger deden muzikanten het op eigen kracht, dus dat ga ik ook proberen."

Ballades en bier

Naar aanleiding van hun dertigjarig jubileum bracht Rowwen Hèze in 2015 elke dertigste dag van de maand een nieuwe song uit: "Er gebeurde steeds wel weer iets wat ons inspireerde", meldt het tekstboekje bij de nieuwe cd: 'Vur Altied'.

En inderdaad: de bezieling spat af van het negentiende (!), merendeels in het Limburgs dialect gezongen album van Jack Poels en consorten. Muzikaal verrassen doet de band al jaren niet meer echt, maar 'Vur Altied' is wel een prima toevoeging aan het omvangrijke oeuvre van de band.

Eigen draai
'Vur Altied' bevat de vertrouwde elementen van het immer opgewekt melancholische gezelschap uit

America, Noord-Limburg, zoals polka, Ierse folk en texmex. De ondertitel, 'Ballades en Beer' is wel een mooie omschrijving voor hun muziek, want Rowwen Hèze balanceert al decennia vakkundig tussen opzwepende, energieke (bier)songs en gevoelige ballades. De band citeert hierbij met graagte van geliefde muzikale voorgangers (zo neigt een deel van de openingssong erg naar 'Flowers On The Wall' uit Pulp Fiction). Ook zijn er covers van Dan Penn ('Als D'n Daag is Gedoan'), Boudewijn de Groot ('Malle Babbe') en Warren Zevon ('Luuster Nar Mien Hart'). Maar met zijn typerende timbre geeft Jack Poels overal een eigen draai aan.

Magistraal

De twee nummers die vorige week op de sociale media verschenen, het orkestrale 'Burn The Witch' en het dromerige 'Daydreaming', waren al een voorbode: Het nieuwe album van Radiohead, A Moon Shaped Pool, zou wel eens heel bijzonder kunnen zijn. En dat is het.

Vijf jaar was het wachten op de opvolger van King of Limbs. 17 juni komt het negende album van Radiohead uit op cd en vinyl, tot die tijd is het slechts digitaal te beluisteren (en te kopen). Radiohead anno

2016 klinkt nog even uniek en inventief als voorheen, maar ook anders: minder gejaagd, minder elektronisch ook en met een voorname rol voor strijkers (gearrangeerd door gitarist Jonny Greenwood) en piano. In zijn totaliteit is A Moon Shaped Pool ingetogen en nogal droefgeestig van toon, waarschijnlijk als gevolg van de recente relatiebreuk van Tom Yorke. De voorman van de band zingt sensitiever dan ooit.

"Mensenfilmer" maakt natuurfilm op Terschelling

De Vleutense documentairemaker Hans den Hartog maakte een film over de vogelwachters op Terschelling. De film kreeg intussen ook internationale aandacht.

In zijn woning in Vleuten, en begeleid door het vrolijke gekwinkeleer van zijn valkparkiet, vertelt de filmmaker over zijn documentaire: "Een paar jaar geleden kwam ik in contact met een vogelwachter op

Terschelling. Die vertelde zo gepassioneerd over zijn vak dat ik besloot er een film over te maken." Ervaring met natuurfilms had Den Hartog niet, hij zag zichzelf voordien eerder als 'een mensenfilmer': "Ik heb veel respect gekregen voor natuurfilmers. Je moet vaak echt apengeduld hebben." In de documentaire zijn prachtige natuuropnames te zien, maar volgens Den Hartog gaat de film toch voornamelijk over mensen: "De vogelwachters zijn veel aan het woord, het is hun verhaal."

The Brahms wil Utrecht aan het dansen krijgen

Samen met het klassieke Ragazze Quartet treedt The Brahms op 4 mei op in de Domkerk. De dag erna speelt de Utrechtse band op het Bevrijdingsfestival.

De jongens van The Brahms kijken uit naar het optreden in de Domkerk, dat plaatsvindt meteen na de herdenkingsplechtigheid op het Domplein: Zanger David Westmeijer: "We vinden het een hele eer om er te spelen, zeker als je kijkt naar de artiesten die ons voorafgingen (o.a. Knalland en Eefje, MC)." De bandleden namen al een kijkje in de kerk en waren onder de indruk: "Het is toch even wat anders dan Ekko." Ze hebben hun liedjes aangepast aan de entourage: "Samen met de strijkers van het Ragazze Quartet hebben we er akoestische, meer meeslepende versies van gemaakt die alleen op 4 mei zijn te horen. Het wordt een hele bijzondere avond!"

Lucky Fonz III krijgt het publiek moeiteloos mee

Geestig, soms wat klunzig, maar immer innemend praat Lucky Fonz III in zijn uppie de avond aan elkaar. En oh ja: hij zingt ook nog een aantal verdomd mooie liedjes.

Op zijn nieuwste album, In Je Nakie, combineert hij muziekstijlen als hiphop, drum 'n' bass en folk. Lucky Fonz III switcht tegenwoordig net zo gemakkelijk van genre als van taal. Vier van zijn vorige albums zijn Engelstalig en dit is zijn tweede Nederlandstalige cd. Vanavond zingt hij uitsluitend in zijn moedertaal, zo meldt hij meteen. Voor diegenen die dat betreuren, heeft hij na afloop wel nog een aardige suggestie: "Mocht je vanavond alles slecht hebben gevonden, koop dan zo meteen een van mijn Engelstalige cd's." Het is Lucky Fonz III ten voeten uit: hij lijkt zichzelf niet helemaal serieus te nemen, maar intussen schrijft hij wel het ene mooie liedje na het andere.