De Tour

Elk jaar weer een fijne bron van vermaak: de Tour de France. Niet alleen een van de mooiste sportwedstrijden, maar ook een aangename drieweekse reis langs pittoreske plekjes van la douce France. En daar hoort mooie muziek bij uiteraard.  

Na twee weken is de tour alweer beslist. Gisteren knalde de voornaamste uitdager (voor zover je daar nog van kon spreken) van Tadej Pogačar, Jonas Vingegaard in een lastige bocht tegen een stoepje. Gebroken sleutelbeen, einde tour. Uiteraard trekt de karavaan gewoon verder door het mooie land, met hopelijk ook nog enig Nederlands succes in het verschiet.

Het is helaas karig gesteld met Nederlandse ronderenners op het moment. Thymen Arensman is een lichtpuntje, maar die vertrok gisteren tien seconden te laat voor zijn tijdrit, dus het is maar de vraag of dat nog iets wordt. Hoe anders was dat eind jaren 70/begin jaren 80, toen de Nederlandse Raleighploeg huishield in de tour. Het was bijna uitzonderlijk als er een etappe niet werd gewonnen door de ploeg van Peter Post.

Zoetemelk, Knetemann, Raas, Van der Velde, Lubberding, Winnen, het kon niet op. In die tijd werkte ik tijdens de zomervakantie bij een boomkwekerij in het dorp. Eindeloze rijen appelboompjes moesten worden afgewerkt (gebonden, geoculeerd, gestroopt of van riet voorzien), vaak in de brandende zon. Gelukkig was daar mijn trouwe Philips radiocassetterecorder (met batterijen), die standaard stond afgesteld op Radio Tour de France. Steeds als we een rits boompjes gedaan hadden, werd het apparaat een stukje verderop in de rij geplaatst en schalde de stem van Theo Koomen over het veld.

‘s Avond thuis keek ik samen met mijn vader de samenvatting van de etappe. Peter Winnen was mijn favoriete renner, vanwege zijn klimmersvaardigheden/aanvalslust en zijn afkomst (Noord-Limburg). Later zou hij nog een verdienstelijk schrijver worden. Ik was in alle staten toen hij in 1981 (en ook nog eens in 1983) won op Alpe d’Huez. Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse zouden dit kunstje later nog herhalen.

Een keer heb ik de tour van dichtbij gezien, in de buurt van Châtel, waar we met het gezin op vakantie waren. Ik herinner me een eindeloze stoet van reclamewagens en allerlei frutseltjes/snoepgoed dat naar het publiek werd gegooid, gevolgd door een flits van renners (waaronder Laurent Fignon en Greg LeMond), die voorbij was voordat we het goed en wel door hadden. Toch was het een hele bijzondere ervaring.

Bij de Tour de France hoort natuurlijk een mooi Frans plaatje. Vroeger thuis waren Georges Brassens (mijn vader) en Barbara (mijn moeder) vaste prik. Ook Jacques Brel, Gilbert Bécaud, Joe Dassin en Charles Aznavour klonken regelmatig door de woonkamer. Allemaal prachtig, maar ik kies voor een iets recenter liedje. De zanger is veelbesproken (daar ga ik het nu niet over hebben, voor meer info: https://machielsmuziek.blogspot.com/search?q=noir+desir), maar het blijft een wonderlijk mooi nummer en dito clip. En je kunt er prima op fietsen volgens mij.