Van pakketboot en salonboot tot woonschip

Cisca de Ruiter is al jaren gefascineerd door woonschepen en schreef een boek over de markante, en Utrecht oudste woonboot 'Ora et Labora'.

Vrijheid
De fascinatie voor woonboten ontstond tijdens haar jeugdjaren toen ze vriendjes en vriendinnetjes er op zag wonen. Rond haar twintigste bewoonde ze zelf, in Utrecht, voor het eerst een woonschip: "De buitenwereld keek raar tegen me aan, opeens ben je een ander soort burger. Veel mensen vinden het toch armoedig." Momenteel woont De Ruiter met veel genoegen op een woonboot aan de Vechtdijk: "Je ervaart hier een gevoel van vrijheid omdat je midden in de natuur woont. Als het stormt, leef ik mee met de wind en met het water. En het vrije zicht is natuurlijk prachtig."

Sjeng Schalken geeft clinic bij T.C. Domstad

Voormalig tennisprof Sjeng Schalken verzorgt op zaterdag 25 juli bij tennisclub Domstad een clinic voor recreanten. "Ik geef een of twee kleine tactische tips, waarmee een speler al snel vooruitgang boekt."

Als een van Neerlands beste tennissers ooit is Sjeng Schalken een prima uithangbord om de sport, die aan populariteit verliest, een impuls te geven: "We moeten de tennissport actief benaderen. Daarom organiseer ik, voor tennissers van alle niveaus en leeftijden, gratis clinics op plekken waar veel gespeeld wordt." Zaterdag vormt T.C. Domstad in Oog in Al, een van de grootste tennisclubs van Utrecht en omstreken, het decor. Trainers van die club geven die dag tennislessen, met als doel om erna Schalken te kunnen verslaan: "Soms slaan ze tegen mij de bal van hun leven, haha."

"Thijs Heij: mijn vrijheid als kunstenaar is in het geding."

De Utrechtse muzikant Thijs Heij is boos. Zijn EP met een naaktfoto op de hoes wordt geweigerd op iTunes en Spotify. Aan het Stadsblad doet Heij zijn verhaal: "Preutse mannen in pakken creëren een steeds nauwere standaard."

Wat is er precies aan de hand?
"Voor mijn nieuwe mini-album, getiteld 'eePee', heb ik een foto van een beeldschone, naakte vrouw, gemaakt door Jeroen Bronckers, gebruikt als albumhoes. Maar CDBaby, een bedrijf dat muziek verspreidt over de hele wereld, heeft mijn hoes afgekeurd. Platformen als iTunes en Spotify hebben bepaalde richtlijnen over het verspreiden van beeldmateriaal waarop naakt te zien is. In hun ogen valt mijn hoes onder 'pornografie', in mijn ogen is het een prachtige, stijlvolle foto."

Live: Roosbeef. De onvoorspelbaarheid zelve

Alsof ze het erom doet: optreden in de kleine, intieme zaal van Paradiso en dan een vrij stevige rockshow spelen. Roosbeefs wegen zijn ondoorgrondelijk, maar immer vermakelijk en interessant.

Met een luide oerkreet begroet ze de volle zaal. De in het zwart geklede zangeres (tegenwoordig woonachtig in Antwerpen) zet vervolgens kalm in met de eerste drie songs van haar laatste, ingetogen cd Kalf: 'Amerika', 'Controleer Mij' en 'Ik Wil Je Dragen'. Al snel wordt duidelijk dat het geluid vanavond een stukje steviger is dan op dat album. Haar drie mannelijke (waarvan twee Belgische) kompanen staan garant voor een strakke, en soms vrij stevige begeleiding. De presentatie van Roosbeef is, zoals altijd, wat onbeholpen, maar niet van humor gespeend: "Een half jaar geleden stond ik nog in de kleine zaal en nu hier!"

De vergeten wielerhelden van Frank Heinen

Meer en meer raakt Utrecht in de ban van de Tourstart: de vooractiviteiten buitelen over elkaar heen. De Utrechtse wielerkenner Frank Heinen schreef in 2014 een boek over vergeten tourhelden: 'Uit Koers'. Een dezer dagen verschijnt er een nieuwe (midprice) editie.

Wildwestbar

Ruim 340 bladzijdes over 'vergeten renners' telt het boek. De ene ex-coureur ontpopt zich tot vertegenwoordiger in verrassingseieren, de andere begint een erotische wildwestbar. Heinen: "Wielrenners ervaren hun hoogtepunt op relatief jonge leeftijd. Als ze uit de sport stappen moet alles anders. De rest is dan een tweede keuze: het wordt nooit meer zo mooi. Dat fascineert me." Veel van de verhalen publiceerde hij eerder op de wielerblog 'Het is Koers': "Kranten en bladen zijn toch voornamelijk geïnteresseerd in nieuwsverhalen. Op dit weblog kon ik vrijelijk experimenteren met vorm en inhoud."

Calexico kleurt weer mooi binnen de lijntjes

Verrassen doet een nieuwe cd van Calexico niet meer snel: de band uit Tucson, Arizona staat al zo'n twee decennia garant voor een fijnzinnige mix van americana en mariachi, ofwel mexicana. Nieuwe ingrediënten worden nog slechts mondjesmaat toegevoegd aan het door de jaren heen geperfectioneerde geluid van de band.

Ritselend en stoffig

Edge Of The Sun opent Calexico fraai met een, door trompetten en synths opgetilde popsong 'Falling From the Skies.' Afrikaanse woestijnblues lijkt vervolgens de toon te zetten in 'Bullet & Rocks', maar melodie, samenzang en trompetten klinken gaandeweg weer erg vertrouwd.

Knap is het hoe de band er steeds weer in slaagt om smaakvol, maar niet gelikt te klinken. Dat resulteert ook nu weer in ritselende gitaartjes, stoffige drums en aanzwellende trompetten. De toonzetting op de cd (verrassend genoeg de eerste die daadwerkelijk in Mexico is geschreven en opgenomen) is zoals immer veelal melancholisch, ook al door de altijd wat ijle en ingehouden, maar wel altijd haarzuivere zang van Joey Burns.

Heen en weer

Een kleine ode aan de onlangs overleden woordkunstenaar Drs. P.