Acteerdebuut is Spinvis prima bevallen

Voor de film Toutes Directions maakte Erik de Jong (Spinvis) niet alleen de soundtrack, het betekende ook zijn acteerdebuut. ‘De superboef in een James Bond film, dat is altijd mijn droom geweest.’

Toutes Directions, een tragikomische roadmovie van de Nederlandse regisseur Noël Loozen, ging onlangs op het Nederlands Film Festival in première. De film werd goed ontvangen en won een Gouden Kalf voor de beste filmmuziek.

Gefeliciteerd! Had je dat zien aankomen?
‘Nou nee, ik had er eigenlijk niet zo bij stilgestaan dat dat ook nog zou kunnen gebeuren. Maar als je eenmaal genomineerd bent, wordt het ineens wel belangrijk. Dan wil je ook winnen. Heel gek is dat ...’

Wat stond er in het juryrapport?
‘Dat weet ik niet, ik kon niet bij de prijsuitreiking aanwezig zijn. Maar het zal vast wel iets vriendelijks geweest zijn, toch?’

Lijkt mij ook. Hoe ben je te werk gegaan bij het maken van deze filmmuziek?
‘Op basis van de eerste versie van het script heb ik ongeveer tien demo’s gemaakt met allerlei sferen en stemmingen. Snel, traag, spannend, droevig, etc. Het voordeel hiervan is dat de filmeditor direct al in jouw stijl en sfeer zit. Maar soms wordt er al gemonteerd op andere muziek, die je als componist later moet vervangen. Dat is niet zo leuk.’

Met het schrijven van filmmuziek had je al enige ervaring, o.a. voor ‘Vele hemels boven de zevende’ …
‘Ja, maar ik zou mezelf zeker geen filmcomponist willen noemen. Soms word ik gevraagd. En als het me een leuke film lijkt, of het zijn leuke mensen, dan probeer ik het wel. Iedere regisseur werkt weer anders en heeft een andere relatie met muziek. Het componeren en opnemen is vaak niet zo ingewikkeld. Het zoeken naar wat de film nodig heeft, is wel een gevoelige aangelegenheid. Dat doe je met een klein clubje en dat vind ik erg leuk.’

Wat is het grootste verschil tussen het maken van filmmuziek en het schrijven van nieuwe liedjes?
‘Mijn liedjes maak ik helemaal alleen. Ik hoef met niemand te overleggen of concessies te doen. In een speelfilm spelen meer belangen en zijn meer partijen aanwezig. Het is dan een groepsproces.’

Heb je een favoriete filmcomponist?
‘Ja, Juan Cristóbal Tapia de Veer. Hij maakte onder meer de soundtrack voor de serie The White Lotus. Hij is echt fantastisch.’

In Toutes Directions maak je ook je acteerdebuut. Hoe is dat bevallen?
‘Hahaha, ik zit in de film met gebroken ledematen in een rolstoel en heb nauwelijks drie zinnen tekst. Dus echt acteren zou ik het niet noemen…’

‘Een mooi mysterieuze debuutrol,’ las ik desalniettemin in een andere ochtendkrant. Kun je je rol in de film omschrijven?
‘’Wum’ heet ik, een aan lager wal geraakte popmuzikant met een gouden plaat aan de muur. Maar dat is wel van heel lang geleden. Nu is hij verslaafd aan pijnstillers en is hij heel de dag flink in de bonen, zeg maar. Waarschijnlijk heeft hij een ongeluk gehad, maar dat wordt verder niet uitgelegd. Hij zwijgt en observeert alles.’

Was het lastig om die rol te spelen, ook al heb je maar drie regels tekst?
‘Ach welnee, maar filmopnames duren gewoon altijd erg lang. Daar wordt je wat melig van. Dat iedereen om je heen loopt met soep en dekens is wel fijn. Ik vond het interessant en keek mijn ogen uit naar alle taken en disciplines die op zo’n set door elkaar heen rennen.’

Is het altijd een droom geweest van jou om een keer in een film te spelen?
‘Alleen de superboef in een James Bond film, dat was altijd mijn droom. Ik wacht nog op het telefoontje.’

De film speelt zich voor een deel af in Zuid-Limburg, niet echt een heel bekende omgeving voor jou ...
‘Dat was juist erg leuk, al die oude gemeenschappen met hun eigen schutterij en geschiedenis. De mensen zijn erg samen daar, dat voel je. Er waren zoveel vrijwilligers overal.’

Met regisseur Noël Loozen werkte je eerder samen voor de videoclip bij het lied ‘Paradijs’. Waarom klikt het goed tussen jullie?
‘Dat weet ik niet. Ik denk dat hij net als ik probeert om binnen de wereld van amusement en entertainment zoveel mogelijk verbeelding en kunst naar binnen te smokkelen. Net zoals de popmuziek dat doet. Dat is toch interessanter dan het maken van autonome, zuivere kunst.’

Is het acteren voor herhaling vatbaar, wat jou betreft?
‘Ach wie weet, de producenten van James Bond kunnen me altijd bellen hoor!’

Eerdere publicatie in AD Utrechts Nieuwsblad.