Titanenstrijd

De jaarlijkse Utrechtse bandwedstrijd Clash of the Titans is weer in volle gang. Veertig uiteenlopende bands strijden in acht voorrondes om een plekje in de finale. ‘Sommige hebben al een compleet geproduceerd album, andere alleen een Insta-reel van 25 seconden.’

De oorsprong van The Clash of the Titans dateert al van 1998. In dat jaar werd de wedstrijd opgezet voor bands die repeteerden in de oefenstudio’s van dB’s (toen nog aan de Jekerstraat). Intussen is de Clash uitgegroeid tot de grootste bandwedstrijd van stad en provincie Utrecht en zijn er roemrijke winnaars (en niet-winnaars) uit voortgekomen, zoals We vs Death, Handsome Poets, de Stropstrikkers en meer recent bands als Bowl en FIT.

Lenny Kouwenberg is hoofd productie van de Stichting Ruis die de Clash of the Titans organiseert. ‘De Clash is steeds verder uitgebouwd, met meer bands en ook deels op andere locaties in de stad, zoals ACU, Ekko en De Helling. Inmiddels zijn we weer helemaal terug bij dB’s’, vertelt zij. 

Het was destijds de bedoeling om kleine bands een podium te geven, aldus Lenny. Er zijn eigenlijk maar twee vereisten om mee te kunnen doen: er moet een connectie zijn met de provincie Utrecht en de band speelt eigen materiaal. ‘De link met Utrecht is redelijk flexibel: als een van de bandleden in de stad woont, is het al goed. Wat ons onderscheidt van andere bandjeswedstrijden is dat we geen leeftijdslimiet hebben.’

Dit jaar waren er 57 inschrijvingen. Veertig bands mogen meedoen aan de voorrondes. De selectie doet Lenny samen met een personeelslid van dB’s, die zelf ook muzikant is. ‘Hij kijkt goed naar de muzikaliteit van een band, ik let vooral op het vernieuwende, of het verrassende. Ik ben dol op bands die niet de gebaande paden betreden. Maar de keuze is niet gemakkelijk. Sommige bands hebben al een compleet geproduceerd album, andere alleen zelf opgenomen video’s uit de oefenruimte, of een reel van 25 seconden op Instagram.’

Diversiteit is erg belangrijk bij de uiteindelijke keuze, maar er zijn elk jaar ook trends te zien. Drie jaar geleden was het postpunk dat de klok sloeg, twee jaar geleden stoner-rock en vorig jaar shoegaze. Lenny: ‘Dit jaar is er verrassend veel psychedelisch, jazz en muziek met invloeden uit het Midden-Oosten. Dat is fijn. We willen geen veertig alternatieve rockbands programmeren, dus bands met een afwijkend genre hebben een streepje voor. In principe is elk genre toegestaan. Nederlandstalig kan ook, of schlagers. Ik probeer er ook altijd een paar ‘What the fuck bands door te sprenkelen. Uiteindelijk is het het leukst als een band je weet te verrassen op het podium.’

Met al die verschillende genres wordt het de jury niet makkelijk gemaakt, beaamt zij. ‘Het is geen appels met peren vergelijken, maar appels met peren, kokosnoten, ananas en een tros druiven.’ De jury komt dan ook vaak moeilijk tot overeenstemming. Wel zijn er een aantal vaste criteria die meespelen: muzikaliteit, originaliteit, podiumpresentatie en potentie. ‘Ook in de jury mikken we op diversiteit, dus er zitten onder meer bookers, muzikanten, journalisten, muziekdocenten en fervente concertbezoekers in. Die geven zowel positieve feedback als verbeterpunten. Maar de bands, vaak beginnend, worden niet afgekraakt. We willen ze iets geven waarmee ze verder kunnen.’

De winnaar van de Clash krijgt een coachingtraject en duizend euro. Dat bedrag is vrij te besteden, maar idealiter gebeurt dat aan band-gerelateerde zaken. Bands die een voorronde winnen, ontvangen een gratis oefensessie bij dB’s. ‘We doen dus ook aan bandontwikkeling, aldus Lenny. Wat vindt zij zelf het mooiste aan de Clash? ‘Dat artiesten met het publiek ervaren hoe leuk het is om livemuziek te maken. Veel bands doen mee omdat ze dan op het podium van dB’s kunnen staan. Uiteindelijk gaat erom samen plezier te hebben. Er komen altijd veel vrienden en familie kijken, en er is een vast publiek dat naar de avonden komt. Maar we zeggen wel: als jullie voor een volle zaal willen spelen, moet je zelf de promo regelen. Met de socials gaat dat tegenwoordig een stuk makkelijker.’

Sowieso gaat 2026 weer een goede editie worden, denkt zij. ‘Ik ben heel benieuwd naar een aantal jazzy bands. Ook zijn er leuke pop-acts met elektronica. En zoals altijd is er ook veel goede rock, punk en metal. Er komt zelfs een spoken word-artiest met trombone, heel experimenteel. Elke avond zul je weer verrast worden!’

Eerdere publicatie in Uitagenda Utrecht