Kovacs

Ook het optreden van Kovacs in het Paard van Troje in Den Haag wist me wel te bekoren. Van een hele andere categorie: meer drama en pathos en referenties naar Amy Winehouse en Grace Jones. Het optreden van de (net als ik in Baarlo (!) geboren, piepjonge zangeres) was zeker niet perfect: het duurde een eeuwigheid aleer ze begon, de erotische dans achter een doorzichtig wit panel had best iets korter gemogen, een onsje drama minder had geen kwaad gekund en het optreden in de bomvolle zaal was aan de korte kant. Maar Kovacs is een talentvolle dame die beschikt over karakteristiek en doorleefd stemgeluid waarmee ze alle kanten op kan: van soulvolle pop tot burleske nachtclubmuziek.

Folkbelofte

Ongeveer een maand geleden zag ik een optreden van een Schotse zangeres waar ik nog even de aandacht op wil vestigen. Op het lichtschip V11 aan de Wijnkade te Rotterdam speelde Rachel Sermanni, een pas 23-jarige folkbelofte. De locatie in de kelder van het schip was al bijzonder sfeervol, het optreden van de eigenzinnige (soms wel iets te babbelzieke) Sermanni bij vlagen schitterend. Haar donkere stemgeluid heeft wel iets weg van Laura Marling en ook haar liedjes neigen naar de onbestemde melancholie van de Engelse singer-songwriter. Ik ben benieuwd hoe Sermanni zich verder ontwikkelt.


 

"De Nacht van de Poëzie is een soort kerkdienst"

Op 19 sept. vindt in de Grote Zaal van TivoliVredenburg voor de 33e keer de Nacht van de Poëzie plaats. Vrouwkje Tuinman is een van de genodigden. "Ik had er erg op gehoopt, maar het is ook een hele eer."

Ze is ietwat nerveus, bekent de toch door de wol geverfde Utrechtse dichteres/romanschrijfster: "Ik ben een beetje geïmponeerd door de aanwezigheid van Juliette Gréco. Het eerste wat ik dacht toen ik hoorde dat zij zou komen, was: nu kan ik wel inpakken." Behalve de legendarische (inmiddels 88-jarige) chansonnière zijn er ook muzikale optredens van singer-songwriter Benjamin Clementine en harpiste Lavinia Meijer. Cabaretier Mike Boddé brengt een eerbetoon aan de recent overleden tekstdichter Drs. P., en er is een gastoptreden van de Haïtiaanse voodoopriester Erol Josué: Tuinman over de entr'actes die al sinds jaar een dag een vast onderdeel vormen van de poëzienacht: "Na een paar dichters gehoord te hebben zit je wel vol, het is heel fijn dat er dan even een totale andere wereld komt."

De Brommerbios: mobiele cinema op de brommer

In de buitenlucht, op een kleedje en met een bak popcorn naar een film kijken: De Brommerbios vertoont (korte) animaties, documentaires en experimentele films op locatie.

Volle vaart

Een bakbrommer uit de jaren zeventig die dienst doet als openluchtbioscoop: Voor dit idee ontvingen programmamaker Lotte Walrave en ruimtelijk ontwerper Maarten Slot een aanmoedigingsprijs van 10.000 euro. Walrave is werkzaam bij filmmuseum Eye in Amsterdam en groot filmliefhebber: "Het is jammer dat veel films van jonge, veelbelovende filmmakers slechts door weinigen gezien worden. Ze draaien even in de bioscoop en verdwijnen dan weer." De Brommerbios projecteert op locatie (veelal korte) animaties, documentaires en experimentele films. Walrave: "Vorig jaar augustus zijn we van start gegaan, maar toen werd het al snel te koud buiten. Maar nu gaan we met volle vaart vooruit!"

Op twee wielen de wereld over

1 september vertrekt Utrechter Rick Creemers, vanaf de Domtoren, voor een solo fietstocht van 55.000 kilometer rond de wereld. In twee jaar tijd doorkruist hij 53 landen. Op de valreep stelde het Stadsblad hem nog enkele vragen.

Hoe bereid je je voor?
"Fietsen, fietsen en nog eens fietsen. Mentaal en fysiek moet ik top zijn. Mijn knieën moeten wennen aan de vele ronddraaiende bewegingen en mijn billen aan het zadel. Verder ren, 'spin' en zwem ik veel zodat ik in topvorm blijf."

Waarom ga je deze tocht maken?
"Vanaf mijn zesde wil ik al op wereldreis. De vrijheid, de verschillende culturen en het constante avontuur trekken me enorm. Ik heb vroeger veel gereisd met mijn ouders, en toen ik ontdekte dat mijn opa ook grote afstanden heeft gefietst twijfelde ik niet langer: ik ga die langgekoesterde wereldreis maken!"

Utrechtse filmmaker vaart mee met poolexpeditie

Op 19 augustus vertrekt de grootste Nederlandse poolexpeditie ooit naar Spitsbergen, met als doel de klimaatverandering in kaart te brengen. Aan boord is ook de Utrechtse filmmaker Udo Prinsen.

De poolexpeditie, genaamd SEES (Netherlands Scientific Expedition Edgeoya Spitsbergen), is een initiatief van het Arctisch Centrum van de Rijksuniversiteit Groningen en het Willem Barentsz Pool instituut. Toen Udo Prinsen hoorde over de expeditie, was hij meteen enthousiast: "Ik wilde al heel lang naar Spitsbergen, het is een magische plek." Het lukte de Utrechter om ("als kunstmaker") een plekje voor het schip 'Ortelius' te bemachtigen. Volgende week vertrekt hij, in het gezelschap van wetenschappers, kunstenaars, beleidsmakers, journalisten én toeristen, vanuit de hoofdstad van Spitsbergen, Longyearbyen, naar het oostelijke eiland Edgeøya.

Van pakketboot en salonboot tot woonschip

Cisca de Ruiter is al jaren gefascineerd door woonschepen en schreef een boek over de markante, en Utrecht oudste woonboot 'Ora et Labora'.

Vrijheid
De fascinatie voor woonboten ontstond tijdens haar jeugdjaren toen ze vriendjes en vriendinnetjes er op zag wonen. Rond haar twintigste bewoonde ze zelf, in Utrecht, voor het eerst een woonschip: "De buitenwereld keek raar tegen me aan, opeens ben je een ander soort burger. Veel mensen vinden het toch armoedig." Momenteel woont De Ruiter met veel genoegen op een woonboot aan de Vechtdijk: "Je ervaart hier een gevoel van vrijheid omdat je midden in de natuur woont. Als het stormt, leef ik mee met de wind en met het water. En het vrije zicht is natuurlijk prachtig."