Veelbelovend Utrecht

Utrecht staat bol van de cultuur en vormt dan ook een prima voedingsbodem voor ontluikend muzikaal talent. Drie veelbelovende Utrechtse bands over het afgelopen jaar en het komend jaar.

Eins, Zwei Orchestra

Eins, Zwei Orchestra is een politiek geëngageerde shoegaze-band, die galmende gitaren combineert met gruizige synths en dromerige melodieën. De frontman is Stefan van Maurik. 

Aparte bandnaam …
"Onze eerste plaat ging over Friedensreich Hunderdwasser, een Oostenrijkse kunstenaar/milieuactivist/architect. Dus het 'Eins Zwei'- gedeelte leek ons wel logisch. Bovendien waren Lydia (van Maurik) en ik toen de enige bandleden. Gaandeweg kwamen er meer muzikanten bij en werden we een voltallige band."

Welk optreden van vorig jaar is je het meest bijgebleven?
"Afgelopen jaar hebben we niet gespeeld vanwege het schrijven en maken van ons nieuwe album 'Hope Sign Community'. Maar de optredens bij DWDD (al twee keer inmiddels!), 3FM, Lowlands en het Bevrijdingsfestival zullen ons altijd bij blijven."

Utrechtse schrijfster Anna Woltz wint Gouden Griffel

De Utrechtse schrijfster Anna Woltz won vorige week met Gips de Gouden Griffel voor het beste kinderboek van 2015: ,,Ik heb spierpijn in mijn wangen van de grote grijns die ik al dagenlang heb!''

Naast alle media-aandacht voor de Gouden Griffel is er ook nog de Kinderboekenweek: Tussen een televisieoptreden bij Koffietijd en het signeren in een Rotterdamse boekenwinkel door is er net even tijd voor een gesprek: ,,Ja, het is behoorlijk hectisch nu: ook zonder het winnen van de Gouden Griffel is de Kinderboekenweek toch al een marathon van optredens in boekhandels, bibliotheken en scholen'', zegt Woltz, terwijl ze een vluchtige hap neemt van haar lunch.

Foto: Angeliek de Jonge

Het winnen van de Gouden Griffel geeft dan wel vleugels:. ,,Daar had ik echt totaal geen rekening mee gehouden. De concurrentie was heel groot en de lijst van schrijvers die de Griffel eerder wonnen, is indrukwekkend. Ik heb letterlijk spierpijn in mijn wangen van de grote grijns die ik al dagenlang heb.''

De Dakhaas gaat de nacht in

Afgelopen zaterdag was in Ekko de lancering van een kersverse De Dakhaas, het "onafhankelijk magazine over Utrecht". Hoofdredactrice Elja Looijestijn vertelt over de negende editie. "De lezer zal verrast worden door een nieuwe blik op zijn eigen nachtelijke stad."

Waarom hebben jullie deze keer gekozen voor het thema 'De Nacht'?
"Dat is een fijn onderwerp waar veel onder valt. We wilden de nacht op alle mogelijke manieren belichten. Je kan 's nachts slapen, maar ook op avontuur gaan of werken. We wilden al die facetten erin hebben en, zoals altijd, zo weinig mogelijk in clichés vervallen."

Wereldreis inspiratie nieuw album

De Utrechtse muzikant Emil Landman reisde de wereld rond om inspiratie op te doen voor zijn tweede album An Unexpected View: "Misschien was de cd wel avontuurlijker geworden als ik hier was gebleven."

Met zijn gitaar en opnameapparatuur reisde de 27-jarige Landman in negen weken van Duitsland, Rusland, Mongolië naar China, Zuid-Korea, Japan, de Verenigde Staten, Portugal en Frankrijk. Aan een tafeltje in het Utrechtse poppodium Ekko vertelt de zanger over het idee achter de wereldreis. ,,Ik wilde mezelf onderdompelen in een sfeer die thuis niet was te vinden en was benieuwd wat dat met mij, en met mijn liedjes zou doen." Onderweg schreef hij de muziek voor 'An Unexpected View': ,,Het plan was: ik stap de trein in en maak een album in de tijd die ik heb. De beelden en herinneringen heb ik gebruikt in mijn liedjes."

Utrechtse band I Am Oak hoopt op doorbraak in Japan

Een albumrelease in Japan, dat mag je bijzonder noemen. Zanger Thijs Kuijken van de Utrechtse band I Am Oak vertelt over zijn fascinatie voor het land.

"We hebben al eerder geprobeerd om daar een voet aan de grond te krijgen, maar nu hebben we eindelijk een klein label gevonden." Bedachtzaam formulerend doet de zanger zijn verhaal: "Ja, ik ben een keer in Japan geweest en vind het een intrigerend land." De band zelf zal overigens niet aanwezig zijn bij de release: "Dat kunnen we niet organiseren helaas. Maar het zou wel mooi zijn als we later een tour door het land kunnen maken. We hebben in ieder geval een ingang nu."

Theater met een stift, papier, muziek en een stem.

Cartoontheater noemen ze het zelf: de voorstelling 'Kantoorvlieg' van Jasper van der Heijden, Joost Halenbeek en Ronald Wolthuis. Een mix van tekeningen, theater en muziek.

"Zullen we een demonstratie geven?" Aan een tafeltje in Het Gegeven Paard, het café van TivoliVredenburg, pakt Jasper een groot vel papier en tekent driftig een beker. Als hij klaar is geeft hij de tekening aan Ronald die de het stuk papier voor zijn buik houdt. Onderwijl imiteert Joost het pruttelende geluid van een cappuccinoapparaat. Wanneer Ronald de beker "leegdrinkt'', begeleidt Joost het tafereel met een klokkend geluid. Ziedaar in een notendop het cartoontheater van theatergroep Dender: "Ja, het luistert heel nauw, net als bij slapstick."

Ronald Giphart op bekend terrein met nieuwe roman 'Lieve' 

Toevallig is het niet dat Ronald Gipharts nieuwe boek verschijnt tijdens het Nederlands Film Festival: het boek over liefde, lust en aanverwante zaken is gesitueerd in de filmwereld.

"Nee, ik ga geen namen noemen,"zegt hij stellig. Zo'n twintig jaar geleden vertelde een actrice aan Giphart een anekdote over een filmopname: Vanwege technische problemen moest ze tijdens een bedscene, samen met haar tegenspeler, wachten onder een dekbed totdat het mankement op de filmset was opgelost. Op dat moment ontstond er iets moois tussen de twee. Ziedaar het uitgangspunt en de sleutelscène van Gipharts nieuwe roman 'Lieve'.

Eenzaam

De wereld van de cinema is bekend terrein voor Giphart: hij schreef scenario's, was ooit betrokken bij het

NFF en een drietal boeken van hem zijn verfilmd. Vanwaar die fascinatie? "Als schrijver ben je toch vrij eenzaam aan het werk, bij het maken van een film werkt iedereen, van regisseur, cameraman, producent tot scripschrijver, samen aan het eindproduct. Dat vind ik mooi." Een voordeel heeft zijn bestaan als schrijver toch ook: "Als ik wil kan ik opeens een scene in Peru laten afspelen. Bij een film is dat lastiger en gaat de producent waarschijnlijk tegensputteren."