Kerstlied

Fijne docu gisteren op de BBC over de ontstaansgeschiedenis van dit wondermooie kerstlied. Shane MacGowan beschikt ten tijde van het interview over een eigenaardig lachje (als Ernie van Sesamstraat), maar het is natuurlijk een wonder dat hij gezien zijn drankgebruik nog leeft. In tegenstelling tot zangeres Kirsty McColl die in 2000 om het leven kwam toen ze bij het duiken in Mexico werd geraakt door een motorboot. Aardig detail: het intro op piano is gebaseerd op Ennio Morricone's filmmuziek voor 'Once upon a time in America', een prachtfilm die The Pogues veelvuldig bekeken toen ze in New York waren.   

O Brother ...

Zojuist te zien bij de VRT: 'O brother, where art thou'. Blijft een geweldige film met een voorname rol voor de muziek: stokoude folk, bluegrass, gospel en country. Het verhaal is losjes geinspireerd op de Odysseus van Homerus. Hier hoor (en zie) je de sirenen die de drie ontsnapte gevangenen met een missie in slaap zingen.

Top 12 van 2012

                                       
1. Jack White - Blunderbuss
    Prettige potpourri van country, blues en rock  

2. Alt J - An awesome wave 
     Een nieuw geluid

 

                          













3. Jake Bugg - Jake Bugg
    Back to the sixties met een 18-jarige 

                                       

                  
                          













4. The xx - Coexist 
    Verstild en breekbaar

                                        

                         













5. Sharon van Etten - Tramp

    Donker(harig) en veelbelovend   

                                         

6. Calexico - Algiers

    Fijne combi van americana en mariachi
     

                                                     

7. Kim Janssen - Ancient crime
    Nederlandse fluisterzanger met lef

                
                                   
                  
                          













8. Nancy Brick - Nancy Brick
    Een stem en een gitaar                                        

           


                          













9. Aimee Mann - Charmer

    Zachtaardige en melodieuze countryrock  

          
          

                          













10. Loudon Wainwrigth - Older than my old man now
      Is zoon en dochter nog steeds de baas ...

                                        

                  
                          













11. Phantom Limb - The pines
      Aangename countrysoul
                                       

                                        
                  

                          













12. Michael Kiwanuka - Home again
      Aangename soul

                      
















En was het een Top 20 geweest, dan hadden deze albums er ook in gestaan:

• Roosbeef - Warüm 
• The Walkmen - Heaven 
• The Staves - Mexico 
• Damien Jurado - Maraqopa 
• Giant Sand - Tucson 
• Husky - Forever so 
• Nick Waterhouse - Time's all gone 
• Norah Jones - Little broken hearts 

Maar ja ....

Geen zuivere koffie

Mooie, zwoele muziek bij de reclame van Lavazza. Minder mooi is wel dat die koffie (voor zover mij bekend) alleen te verkrijgen is op hun website voor een allesbehalve schappelijke prijs.

De som der delen

Geweldige liveopname van Muddy Waters en een drietal van de Rolling Stones (waar zijn die andere twee?) Gisternacht te zien op BBC 2. Mick, Keith en Ron wandelen tijdens het optreden van Muddy Waters de kroeg binnen, bestellen een drankje en spelen vervolgens (ze zijn er toch, nietwaar?) een paar nummers mee.

cd: Nancy Brick - Nancy Brick

Even zwelt het geluid aan …

4.0

En opeens is daar Nancy Brick, een Nederlands duo dat aangenaam verrast met ingetogen en intense folkliedjes die zijn ontdaan van elke franje: Terug naar de kern van de muziek.

Eerst even dit: Nancy Brick had eigenlijk Nancy Brig moeten heten. 'Nancy Brick' is het favoriete liedje van Japi in De Uitvreter, het verhaal van Nescio, waar de band naar verwijst. Deze titel is een referentie aan 'Nancy Brig', een lied over de bemanning van een brigantijn (een tweemaster) die kannibalistisch wordt na geleden schipbreuk. Abusievelijk schreef Nescio 'Brick' in plaats van 'Brig' in zijn verhaal.

Licht deinend
Belangrijker is dat deze eersteling van Nancy Brick bijzonder mooi is. Denk aan het muzikale universum van Ane Brun. Vol van eenvoud en zeggingskracht. Puur en oprecht. Schipbreuk en kannibalisme zijn niet de eerste zaken waar je aan denkt bij het beluisteren; je ziet eerder een diner voor je aan boord van een oud schip op een kalme, licht deinende zee. Met een goed gesprek over de mooie, soms droevige dingen des levens. En een glas rode wijn.

Zalvende zang
Nancy Brick is ontsproten aan het muzikale brein van Rieneke Batelaan en Ron Valeri. Batelaan is verantwoordelijk voor de zalvende zang, Valeri is de man achter de minimale begeleiding op piano en gitaar. Vanaf openingsnummer The Mountain neemt het duo je bij de hand voor een reis door hun dromerige, licht mystieke wereld. Een rustieke sfeer die aanhoudt tot het einde van het album. In 'Since' zwelt het geluid even aan, om snel weer te gaan liggen.

Eigen koers
Pastoraal, verstild en folky, zo zou je de tien liedjes van Nancy Brick kunnen typeren. Centraal staat het zuivere, sensitieve en melodieuze stemgeluid van Batelaan. Op de klanken van summier gitaarspel (zoals Ben Harper op zijn eerste album) vlindert haar stem een eigen koers. Sporadisch hoor je piano en hoorn. De opnames klinken intiem, alsof Batelaan kalmerend in je oor fluistert dat het allemaal wel goed komt. Maar helemaal zeker weet ze het ook niet. Een mooi debuut, dat is wel zeker.

(Eerdere publicatie op 8WEEKLY)

 

Sharon van Etten

Een van de grootste muzikale verrassingen van dit jaar, wat mij betreft. De zang zou nog iets overtuigender kunnen, maar talent voor het schrijven van mooie, donkere liedjes heeft ze zeker.