Utrechtse schrijfster Anna Woltz wint Gouden Griffel

De Utrechtse schrijfster Anna Woltz won vorige week met Gips de Gouden Griffel voor het beste kinderboek van 2015: ,,Ik heb spierpijn in mijn wangen van de grote grijns die ik al dagenlang heb!''

Naast alle media-aandacht voor de Gouden Griffel is er ook nog de Kinderboekenweek: Tussen een televisieoptreden bij Koffietijd en het signeren in een Rotterdamse boekenwinkel door is er net even tijd voor een gesprek: ,,Ja, het is behoorlijk hectisch nu: ook zonder het winnen van de Gouden Griffel is de Kinderboekenweek toch al een marathon van optredens in boekhandels, bibliotheken en scholen'', zegt Woltz, terwijl ze een vluchtige hap neemt van haar lunch.

Foto: Angeliek de Jonge

Het winnen van de Gouden Griffel geeft dan wel vleugels:. ,,Daar had ik echt totaal geen rekening mee gehouden. De concurrentie was heel groot en de lijst van schrijvers die de Griffel eerder wonnen, is indrukwekkend. Ik heb letterlijk spierpijn in mijn wangen van de grote grijns die ik al dagenlang heb.''

De Dakhaas gaat de nacht in

Afgelopen zaterdag was in Ekko de lancering van een kersverse De Dakhaas, het "onafhankelijk magazine over Utrecht". Hoofdredactrice Elja Looijestijn vertelt over de negende editie. "De lezer zal verrast worden door een nieuwe blik op zijn eigen nachtelijke stad."

Waarom hebben jullie deze keer gekozen voor het thema 'De Nacht'?
"Dat is een fijn onderwerp waar veel onder valt. We wilden de nacht op alle mogelijke manieren belichten. Je kan 's nachts slapen, maar ook op avontuur gaan of werken. We wilden al die facetten erin hebben en, zoals altijd, zo weinig mogelijk in clichés vervallen."

Wereldreis inspiratie nieuw album

De Utrechtse muzikant Emil Landman reisde de wereld rond om inspiratie op te doen voor zijn tweede album An Unexpected View: "Misschien was de cd wel avontuurlijker geworden als ik hier was gebleven."

Met zijn gitaar en opnameapparatuur reisde de 27-jarige Landman in negen weken van Duitsland, Rusland, Mongolië naar China, Zuid-Korea, Japan, de Verenigde Staten, Portugal en Frankrijk. Aan een tafeltje in het Utrechtse poppodium Ekko vertelt de zanger over het idee achter de wereldreis. ,,Ik wilde mezelf onderdompelen in een sfeer die thuis niet was te vinden en was benieuwd wat dat met mij, en met mijn liedjes zou doen." Onderweg schreef hij de muziek voor 'An Unexpected View': ,,Het plan was: ik stap de trein in en maak een album in de tijd die ik heb. De beelden en herinneringen heb ik gebruikt in mijn liedjes."

Utrechtse band I Am Oak hoopt op doorbraak in Japan

Een albumrelease in Japan, dat mag je bijzonder noemen. Zanger Thijs Kuijken van de Utrechtse band I Am Oak vertelt over zijn fascinatie voor het land.

"We hebben al eerder geprobeerd om daar een voet aan de grond te krijgen, maar nu hebben we eindelijk een klein label gevonden." Bedachtzaam formulerend doet de zanger zijn verhaal: "Ja, ik ben een keer in Japan geweest en vind het een intrigerend land." De band zelf zal overigens niet aanwezig zijn bij de release: "Dat kunnen we niet organiseren helaas. Maar het zou wel mooi zijn als we later een tour door het land kunnen maken. We hebben in ieder geval een ingang nu."

Theater met een stift, papier, muziek en een stem.

Cartoontheater noemen ze het zelf: de voorstelling 'Kantoorvlieg' van Jasper van der Heijden, Joost Halenbeek en Ronald Wolthuis. Een mix van tekeningen, theater en muziek.

"Zullen we een demonstratie geven?" Aan een tafeltje in Het Gegeven Paard, het café van TivoliVredenburg, pakt Jasper een groot vel papier en tekent driftig een beker. Als hij klaar is geeft hij de tekening aan Ronald die de het stuk papier voor zijn buik houdt. Onderwijl imiteert Joost het pruttelende geluid van een cappuccinoapparaat. Wanneer Ronald de beker "leegdrinkt'', begeleidt Joost het tafereel met een klokkend geluid. Ziedaar in een notendop het cartoontheater van theatergroep Dender: "Ja, het luistert heel nauw, net als bij slapstick."

Ronald Giphart op bekend terrein met nieuwe roman 'Lieve' 

Toevallig is het niet dat Ronald Gipharts nieuwe boek verschijnt tijdens het Nederlands Film Festival: het boek over liefde, lust en aanverwante zaken is gesitueerd in de filmwereld.

"Nee, ik ga geen namen noemen,"zegt hij stellig. Zo'n twintig jaar geleden vertelde een actrice aan Giphart een anekdote over een filmopname: Vanwege technische problemen moest ze tijdens een bedscene, samen met haar tegenspeler, wachten onder een dekbed totdat het mankement op de filmset was opgelost. Op dat moment ontstond er iets moois tussen de twee. Ziedaar het uitgangspunt en de sleutelscène van Gipharts nieuwe roman 'Lieve'.

Eenzaam

De wereld van de cinema is bekend terrein voor Giphart: hij schreef scenario's, was ooit betrokken bij het

NFF en een drietal boeken van hem zijn verfilmd. Vanwaar die fascinatie? "Als schrijver ben je toch vrij eenzaam aan het werk, bij het maken van een film werkt iedereen, van regisseur, cameraman, producent tot scripschrijver, samen aan het eindproduct. Dat vind ik mooi." Een voordeel heeft zijn bestaan als schrijver toch ook: "Als ik wil kan ik opeens een scene in Peru laten afspelen. Bij een film is dat lastiger en gaat de producent waarschijnlijk tegensputteren."

"Ik wil de vrouw vermenselijken."

De debuutroman van schrijfster en zangeres Stella Bergsma deed aardig wat stof opwaaien. Het onverbloemde, niet perse vrolijke boek werd positief ontvangen, maar er zijn ook lezers die het na enkele pagina's terzijde schuiven. Een interview met de auteur van 'Pussy Album'.

'Pussy Album' verhaalt over de 37-jarige Eva van Liere, een vrouw die haar baan als lerares verliest wanneer ze een relatie krijgt met een leerling. Bijkomende misère: haar grote liefde is er na zeventien vandoor gegaan. Voor Eva reden genoeg zich onder te dompelen in een mistroostige wereld van drank, seks en misantropie. Haar ondergang lijkt onafwendbaar, al gloort er ergens een sprankje hoop. De taal in Pussy Album is onverbloemd, soms meedogenloos, maar de roman zit ook vol humor en stilistische vondsten.

Wat vond je van alle reacties?
"Ik had wel verwacht dat mijn boek zou scoren omdat er seks in zit, maar ik dacht ook dat de literaire critici het links zouden laten liggen. Niets is minder waar: Het krijgt positieve kritieken en wordt heel serieus genomen. Bij de lezer is het echt een kwestie van 'hate it or love it'. Sommige mensen vinden het vreselijk. Ze denken dat ik alleen maar wil scoren met die provocatieve teksten en seksscènes. Anderen vinden het juist weer erg goed. Iets wat ze nog nooit eerder hebben gelezen."

Reageren mannen anders dan vrouwen op je boek?
"'Pussy Album' wordt nu gelezen door de leesclub op Hebban (grootste lezerssite van Nederland). De vrouwen die daar zitten hebben over het algemeen een hele andere smaak. Ik kan meelezen en lees dan soms dat ze het een erg slecht boek vinden. Dat zeggen ze dan niet één keer, maar blijven ze herhalen. Dat vind ik best pijnlijk om te lezen. Van mijn vriend mag ik daar dan ook niet meer kijken haha. Er zijn ook vrouwen die stiekem mailen dat ze veel herkennen. Maar mannen zijn eigenlijk enthousiaster over mijn boek. Onlangs schreef een man op Twitter dat hij aan het einde moest huilen. Dat vond ik mooi en dapper van hem. Mannen zullen dat toch minder snel toegeven, zeker niet in het openbaar."