Toontje Lager, toen en nu

Samen met Doe Maar en Het Goede Doel zorgde Toontje Lager er begin jaren tachtig voor dat Nederlandstalige pop bekend werd bij een groot publiek. Na dertig jaar staat de band weer op de planken. In een nieuwe samenstelling, maar met zanger Erik Mesie.

Een gewiekste en luchtige combi van reggae, (synthi)pop en rock: zo zou je de liedjes op het bekendste album van Toontje Lager Erop of Eronder (1982) kunnen omschrijven. Met veel ruimte voor de sologitaar van Gerard de Braconier en de vrijpostige en ironische teksten van Bert Hermelink. 8WEEKLY sprak met zanger Erik Mesie.

Wat deed je besluiten om de oude nummers van Toontje Lager weer te gaan spelen?

“Het besef dat we toen iets bijzonders hebben gemaakt en dat de liedjes sprankelend en spontaan zijn gebleven. Ze hebben de tand des tijds goed doorstaan en worden nog steeds veel gedraaid.”

Waarom wilde de originele bandleden van toen eigenlijk niet meedoen?
“Dat weet ik niet. Het lijkt erop dat ze vinden dat Toontje Lager begraven is en dat dat zo moet blijven.”

Hoe kijk je zelf terug op die succesvolle periode in de jaren tachtig?
“Het was een prachtige tijd. Maar het was ook erg druk en hectisch. Er was weinig ruimte voor een sociaal leven. Ik denk met veel plezier terug aan die creatieve periode en aan de aandacht die we van de fans ontvingen.”

Herman Pouderoyen schrijft eigen koningslied

De Utrechtse zanger Herman Pouderoyen schreef een alternatief koningslied, getiteld 'Koning zijn is geen sinecure'. Hij was niet te spreken over het officiële lied.

Een nieuw koningslied dus, wanneer kwam je op het idee?
'Toen ik het officiële lied hoorde, dacht ik eerst dat het een carnavalslied was. Ik vind het echt schandalig hoe slecht het is geschreven, en ik weet niet eens door wie. "De dag die je wist dat zou komen" is er literatuur bij ...'

Waarom maak je je er eigenlijk zo druk om?
'Het is al niet eenvoudig om koning te zijn omdat iedereen je op de vingers kijkt, daar gaat mijn tekst ook over, en dan krijg je ook nog zo'n prutslied aangeboden. Nou bedankt hoor, zal Willem-Alexander denken.'

Heb je eigenlijk iets met het koningshuis?
'Nou, ik ben geen echte Oranjefan. Maar het officiële koningslied vond ik echt te erg voor woorden. En dat ze dat dan namens alle Oranjeverenigingen aanbieden ... Dieper kun je niet zinken wat mij betreft.'

Ga je jouw lied nog aanbieden aan de koning?
'Ik hoorde dat hij aanwezig zou zijn bij de eerste muntslag van de nieuwe 10 euromunt. Toen heb ik mensen bij de Munt gezegd dat ik het graag wilde spelen voor de koning. Ze vonden het een leuk idee, maar ze waren te laat met de uitnodiging. Bovendien zat zijn agenda al vol."

Hier kun je het alternatieve koningslied van Herman Pouderoyen beluisteren.

Eerdere publicatie in het Stadsblad.

Jongens van de kust even terug in Domstad

De Zeeuwse formatie Racoon keert terug in Utrecht. Want de wieg van het grote succes van de band staat in de Domstad. "Een wereldwijde evergreen, dat zou mooi zijn."

Enigszins geroerd bekeken de vier bandleden van Racoon vorige week bij DWDD een filmpje met een terugblik op hun twintigjarige carrière. Gitarist Dennis Huige: ,,Die twintig jaar zijn echt voorbij gevlogen. Zelf sta je daar niet zo bij stil. Als je dan, onverwacht, zo'n filmpje te zien krijgt, komt dat wel even binnen ja.’’

Een twintigjarig jubileum: er zijn maar weinig popbands die dat voor elkaar krijgen. ,,Je houdt het alleen zo lang uit samen als je in het gareel blijft, en dus niet verzuipt in de verleidingen die op je pad komen. Bovendien hebben we nu allemaal een gezin en kunnen we sowieso niet meer doorhalen tot drie uur ’s nachts’’, vertelt drummer Paul Bukkens.

Superhandig
De kiem van het grote succes van Racoon ligt in Utrecht, waar drie bandleden in de jaren negentig een studentenhuis deelden in de Kanaalstraat. Voor de prille band had het zo zijn voordelen om bij elkaar in een huis te wonen. Huige: ,,Als ik naar boven liep, zat Bart (van der Weide, de zanger) al klaar met zijn gitaar op schoot.’’

In het nabijgelegen oefenhonk dB's werkte de band energiek aan zijn eerste nummers. Het onverwachte succes van het debuutalbum 'Till Monkeys Fly' betekende overigens meteen bijna het einde van Racoon. ,,We zagen elkaar teveel: in de bandbus, bij optredens en dan ook nog eens thuis. Het werd een soort snelkookpan’’, vertelt Huige. Twee bandleden verkasten naar Woerden, Huige bleef nog enige tijd in Lombok wonen.

Blaudzun: ‘Ik hou het meest van zonnige melancholie'

Deel 1 en 2 van zijn trilogie ‘Jupiter’ zijn inmiddels verschenen, deel 3 volgt nog. 8WEEKLY sprak met Blaudzun in TivoliVredenburg, na afloop van de repetitie met zijn band. “Soms moet je eerst keihard neergaan om weer op te kunnen staan.”

Hoe ging het?

‘Zes weken hebben we geen show meer gedaan, dus dan is het altijd goed om weer even te repeteren. We zijn nu achter de komma aan het werken. Dat is nodig, want foutjes die je live maakt moet je creatief kunnen oplossen. Maar uiteindelijk word je van een optreden voor een publiek uiteindelijk zoveel beter. Dan ben je gewoon scherper. Repeteren is toch een soort van kantoorbaan.’

Vanavond spelen jullie in de Grote Zaal van TivoliVredenburg. Denk je nog wel eens terug aan het oude Tivoli?
'Die zaal mis ik soms wel ja. Intussen zijn er gelukkig ook veel mooie shows geweest in TivoliVredenburg, dus langzaam komt de ziel er wel in. Maar al met al ben ik toch meer van de oude vibe van Tivoli aan de Oudegracht.’

Vanwaar die titel ‘Jupiter’ voor de trilogie?
‘Ik vind het wel een grappig gegeven dat Jupiter, de grootste planeet van ons zonnestelsel, de vijfde planeet is vanaf de zon gezien. Dit is ook mijn vijfde album. Bovendien is Jupiter een soort magneet die, door de zwaartekracht, veel zooi uit de ruimte weghaalt. Bij kunst werkt dat ook zo: goede kunst trekt slechte dingen bij je weg, zoals de rommel die in je hoofd zit.’

Wereldburger en muzikant Kim Janssen pakt het grootser aan

Op 31 maart presenteert Kim Janssen in De Helling zijn nieuwe album 'Cousins', waarop herinneringen, realiteit en spiritualiteit samenkomen.

Door het ontwikkelingswerk van zijn vader reisde Kim Janssen al op jeugdige leeftijd de wereld over. Via Thailand en Cambodja kwam hij in Nepal terecht waar hij een groot deel van zijn jeugd doorbracht. Op 'Cousins' kijkt Janssen terug op die jaren. "Beelden en herinneringen heb ik gecombineerd met ervaringen van nu. Zo is het een mengelmoes van absurd realisme geworden." Over de titel 'Cousins' zegt hij: "Dat woord fascineert me al lang. Het is een interessant fenomeen: je hebt een bloedband samen, maar vaak ken je elkaar nauwelijks."

Eigen verhaal

Popfestival Noorderslag vormde de succesvolle vuurdoop van het album. Een optreden in Londen volgde, en Antwerpen, Berlijn en Parijs staan nog op de rol. "Onze muziek werkt ook internationaal blijkbaar. In april verschijnt er een speciale uitgave van de cd in Japan." Thematisch gezien pakt Janssen het op 'Cousins' anders aan dan op zijn eerdere albums. "Dat waren meer conceptplaten. Op mijn nieuwe album vertelt elk nummer zijn eigen verhaal." Dat het drie jaar duurde aleer 'Cousins' het licht zag, komt vooral omdat Kim Janssen veel tijd en aandacht besteedt aan zijn teksten."Het schrijven duurt lang bij mij: mijn teksten staan centraal. Ik moet er dus volledig achter staan."

Abstracte animatie van Johan Rijpma op HAFF

Woensdag 22 maart gaat de twintigste editie van het Holland Animation Film Festival (HAFF) van start. Het festival vindt plaats op diverse locaties in Utrecht, met Louis Hartlooper Complex als kloppend hart.

Op het HAFF worden meer dan 450 lange en korte films, installaties, strips en games vertoond. Ook zijn er diverse competities, speciale programma’s, presentaties en talkshows. De opening van het HAFF vindt plaats in de Cinemec. Dan zal ook 'Extrapolate' van de Utrechtse filmmaker Johan Rijpma te zien zijn.

Het ontstaansproces van deze korte film was bijzonder: "Deze animatie heb ik voor een groot deel in Tokyo gemaakt bij een residentie, waar animatoren uit de hele wereld negentig dagen waren uitgenodigd om aan een animatie te werken," vertelt Rijpma. Een vruchtbare plek om te creëren. "Daar vindt echt een kruisbestuiving plaats tussen landen en kunstenaars." Rijpma studeerde in Hilversum aan de HKU Image en Media Technology en maakt vooral experimentele films, video's en animaties, waarbij hij eenvoudige objecten vaak plaatst in een experimentele setting. Of, zoals hij het zelf zegt: "Ik richt me in mijn films met name op het creatieve proces en de onvoorspelbaarheid die daar in zit."

Passie en melancholie in Molen de Ster

Zaterdag speelt de Balkanformatie Bikavar in Molen de Ster. Deze week brengt het negenkoppige gezelschap haar tweede album uit.

"Vooral de combinatie van passie en melancholie in die muziek spreekt me erg aan", vertelt zangeres Miranda van Kuik. "Hoe vrolijk een lied ook is: er zit altijd wel een vleugje mineur in." Ze trekt een lijn van Balkanmuziek naar het leven zelf: "Vier het als het goed gaat, want het kan zo weer anders worden. En gaat het slecht: blijf toch zingen en dansen!" Volgens Van Kuik is het een kwestie van mentaliteitsverschil tussen het westen en het oosten: "Het heeft met overgave aan het leven en je gevoelens te maken. Dat kunnen we hier niet zo goed."