Een eigen planeet voor Min Taka
Zelf omschrijft Yasemin de muziek van haar band Min Taka als bubblegrunge of pixiepop. Met een frisse combi van pop en indie is de Turkse muzikante hard op weg een eigen plekje te veroveren.
De temperatuur bereikt een recordhoogte van zo’n 36 graden als we de zangeres via de telefoon te spreken krijgen. ‘Poeh, het is zo heet vandaag. Nee, in de buitenlucht optreden zou ik nu echt niet kunnen. Ik zou smelten op het podium, en met mij de techniek. Zelfs denken lukt me niet op zo’n warme dag!’ Dat blijkt reuze mee te vallen.
Afgelopen vrijdag was in Paradiso de releaseshow van Min Taka’s nieuwe ep ‘I think we should just move in together’. ‘Een avond om nooit te vergeten. Het was altijd al een droom om in Paradiso te spelen. En het optreden was historisch omdat het mijn eerste headliner show was,’ vertelt ze enthousiast.
Yasemin is geboren en getogen in Istanbul. Ze gaat muziek studeren in Boston, maar verhuist al snel naar Rotterdam om bij Codarts de muziekopleiding te volgen. Tijdens covid gaat ze voor korte tijd terug naar Turkije waar ze haar muzikale project Min Taka opstart. Er volgen een paar optredens, soms solo, soms met een band. Haar teksten zijn in het Turks.
Wanneer de zangeres terugkeert naar Nederland om haar opleiding te vervolgen, probeert ze ook hier voet aan de grond te krijgen met haar muziek. En dat lukt heel aardig. Komende zomer staat Min Taka op diverse festivals, waaronder Down The Rabbit Hole en het Valkhoffestival in Nijmegen. Ook is de band te zien op het HE:LEEN festival bij Rotsoord in Utrecht.
Hoe moeilijk was het om in Nederland enige naamsbekendheid te krijgen?
‘Dat viel niet mee. In Rotterdam moest ik helemaal opnieuw beginnen. Niemand kende mijn band en ik kende niemand. Gelukkig waren er een paar klasgenoten die ook mijn muziek wilden spelen. Onze eerste optredens deden we bij Codarts. Na zo’n anderhalf jaar volgden er meer, o.a. bij De Popronde,
Le Guess Who? en Noorderslag. In Nederland kun je duidelijke stappen zetten als muzikant, dat is fijn.’
Je kwam op een bijzondere manier aan je eerste optreden …
‘Ja haha. Op een dag liet ik mijn huisgenoot, een visual artist, mijn muziek horen. Ook toonde ik hem een paar van mijn shows in Istanbul. Toen hij een keer dronken was, deed hij er alles aan om een bevriende boeker ervan te overtuigen om mij eens te boeken. ‘Min Taka is geweldig, je móet haar boeken!’ Zo kreeg ik mijn eerste optreden in Rotterdam!’
In het begin zong je vooral in het Turks. Op je nieuwe ep staan alleen Engelstalige liedjes. Waarom kies je daarvoor?
‘Dat is zo gegroeid. In Nederland spreek ik meer Engels, dus kwamen de liedjes er in het Engels uit. En omdat ik internationaal bekend wil worden, is de Engelse taal ook wel handig. Maar ik blijf liedjes in het Turks zingen. Het grappige is dat mensen in Istanbul mijn Turkse teksten meezongen, en dat hetzelfde gebeurde in Paradiso met mijn Engelse teksten.’
Want daar waren niet zoveel Turkse bezoekers?
‘Nee, helaas. Mijn muziekstijl, een combi van pop en drum and bass, spreekt de Turkse gemeenschap niet direct aan. Maar in Nederland wonen ook veel Turkse expats en studenten. Mijn doel is om hen ook te bereiken met mijn muziek. Maar ik weet niet of zij weten dat ik hier ben.’
Wat betekent de bandnaam Min Taka?
‘Min komt van mijn naam, Yasemin. Er zit ook een mystiek verhaal achter. Als de planeet Min Taka verdwijnt, blijven de bewoners hun hele leven zoeken naar een thuis. Veel tragiek moet je daar niet achter zoeken hoor, met mijn thuisland en familie gaat het goed. Maar toen ik zoveel verhuisde, had ik wel moeite om me te wortelen. Momenteel ben ik gelukkig in Rotterdam, al denk ik dat de stad zo goed bevalt omdat ik meerdere keren per jaar naar Istanbul kan reizen, haha.’
Waar gaat je laatste single Pyramid over?
‘Dat liedje heb ik deels tijdens covid geschreven en gaat over de obsessie voor zelfontwikkeling. Ik maakte me in die tijd zorgen over mijn mentale gesteldheid. Dan kun je je al snel verliezen in allerlei boeken over zelfhulp. Het lied gaat over het heropbouwen van je mentale kracht.’
Het gaat goed met je carrière. Wat zijn je dromen?
‘Ik wil de wereld over reizen met mijn muziek en een breed publiek bereiken. Ook wil ik meer leren over zaken als visual aspects, videoclips en concepten. Zo hoop ik een universum om mijn muziek te bouwen. Een eigen Min Taka planeet, dat zou heel mooi zijn!’
Wanneer de zangeres terugkeert naar Nederland om haar opleiding te vervolgen, probeert ze ook hier voet aan de grond te krijgen met haar muziek. En dat lukt heel aardig. Komende zomer staat Min Taka op diverse festivals, waaronder Down The Rabbit Hole en het Valkhoffestival in Nijmegen. Ook is de band te zien op het HE:LEEN festival bij Rotsoord in Utrecht.
Hoe moeilijk was het om in Nederland enige naamsbekendheid te krijgen?
‘Dat viel niet mee. In Rotterdam moest ik helemaal opnieuw beginnen. Niemand kende mijn band en ik kende niemand. Gelukkig waren er een paar klasgenoten die ook mijn muziek wilden spelen. Onze eerste optredens deden we bij Codarts. Na zo’n anderhalf jaar volgden er meer, o.a. bij De Popronde,
Le Guess Who? en Noorderslag. In Nederland kun je duidelijke stappen zetten als muzikant, dat is fijn.’
Je kwam op een bijzondere manier aan je eerste optreden …
‘Ja haha. Op een dag liet ik mijn huisgenoot, een visual artist, mijn muziek horen. Ook toonde ik hem een paar van mijn shows in Istanbul. Toen hij een keer dronken was, deed hij er alles aan om een bevriende boeker ervan te overtuigen om mij eens te boeken. ‘Min Taka is geweldig, je móet haar boeken!’ Zo kreeg ik mijn eerste optreden in Rotterdam!’
In het begin zong je vooral in het Turks. Op je nieuwe ep staan alleen Engelstalige liedjes. Waarom kies je daarvoor?
‘Dat is zo gegroeid. In Nederland spreek ik meer Engels, dus kwamen de liedjes er in het Engels uit. En omdat ik internationaal bekend wil worden, is de Engelse taal ook wel handig. Maar ik blijf liedjes in het Turks zingen. Het grappige is dat mensen in Istanbul mijn Turkse teksten meezongen, en dat hetzelfde gebeurde in Paradiso met mijn Engelse teksten.’
Want daar waren niet zoveel Turkse bezoekers?
‘Nee, helaas. Mijn muziekstijl, een combi van pop en drum and bass, spreekt de Turkse gemeenschap niet direct aan. Maar in Nederland wonen ook veel Turkse expats en studenten. Mijn doel is om hen ook te bereiken met mijn muziek. Maar ik weet niet of zij weten dat ik hier ben.’
Wat betekent de bandnaam Min Taka?
‘Min komt van mijn naam, Yasemin. Er zit ook een mystiek verhaal achter. Als de planeet Min Taka verdwijnt, blijven de bewoners hun hele leven zoeken naar een thuis. Veel tragiek moet je daar niet achter zoeken hoor, met mijn thuisland en familie gaat het goed. Maar toen ik zoveel verhuisde, had ik wel moeite om me te wortelen. Momenteel ben ik gelukkig in Rotterdam, al denk ik dat de stad zo goed bevalt omdat ik meerdere keren per jaar naar Istanbul kan reizen, haha.’
Waar gaat je laatste single Pyramid over?
‘Dat liedje heb ik deels tijdens covid geschreven en gaat over de obsessie voor zelfontwikkeling. Ik maakte me in die tijd zorgen over mijn mentale gesteldheid. Dan kun je je al snel verliezen in allerlei boeken over zelfhulp. Het lied gaat over het heropbouwen van je mentale kracht.’
Het gaat goed met je carrière. Wat zijn je dromen?
‘Ik wil de wereld over reizen met mijn muziek en een breed publiek bereiken. Ook wil ik meer leren over zaken als visual aspects, videoclips en concepten. Zo hoop ik een universum om mijn muziek te bouwen. Een eigen Min Taka planeet, dat zou heel mooi zijn!’
Eerdere publicatie in Uitagenda Utrecht
Geen opmerkingen:
Een reactie posten